Overlijdensgedicht: ‘Een enkel woord’

Ik zie je nog zitten met je biertje in je hand
Of 's ochtends in de lift met de krant
Ik mis je voetstappen op de gang
De stilte duurt nu al zo lang
Er zijn nog zo veel vragen die ik je wil stellen
Zo veel dingen die ik je wil vertellen
Waarom moest dit nou gebeuren
Er zijn geen woorden die ons leven weer
kunnen kleuren
Ons gezin was je lust en je leven
Je wilde er alles voor geven
Nog steeds hoop ik dat je weer op zult staan
En dat ons leven weer verder kan gaan
Echt bevatten kunnen we het nog niet
Daarvoor hebben we te veel verdriet
Maar ook al ben je niet meer bij ons, moet je
weten
We willen en zullen je nooit vergeten

Toen zijn leven geen toekomst meer had
is hij dapper weggevlogen

— ingezonden door Silvia Hilverts

Zonlicht
nodig voor het leven
was niet genoeg
voor jou....
rouw....

— Tilly Hendriks

Leven
Vreugde en verdriet
zo dicht bij elkaar
Een nieuw leven
een nieuwe start
Met ons drieën
een nieuwe toekomst tegemoet
In gedachten met ons vieren
........ zal altijd bij ons zijn