Overlijdensgedichtje: ‘Ik kan gaan slapen zonder zorgen’

Waar mensen mensen zijn
die elkaar verstaan
Waar liefde liefde is
daarheen wil ik gaan
Waar het eeuwig vrede is
waar de zon schijnt
Waar een nieuwe wereld is
die niet meer verdwijnt

Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan

Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed

Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis

Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer

Ik zie je in bloemen
Ik zie je in de zon
al ben je niet meer zichtbaar
ik speur je warmtebron
Steeds voel ik jouw nabijheid
steeds ben jij om mij heen
door wat wij samen hadden
voel ik me niet alleen

Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand