Overlijdensgedichtje: ‘Veel lichtpuntjes in deze duisternis’

Een glimlach, een traan, een moment
denkend aan een dierbare
die je verloren bent
Herinneringen
raak je niet kwijt
ze blijven altijd...

Voor Jamie

Één engel daarboven
waar ik altijd in zal geloven
Zijn warmte, zijn lach
ik mis het iedere dag!
Eens zal ik hem weer ontmoeten
en hem met al mijn liefde begroeten
Ik moet wachten op die dag
en verschuil mij achter een lach
Maar een ieder die mij dierbaar is....
weet hoe erg ik hem mis!

— Alien Kruysdijk; ingezonden door Erna van der Schaaf

Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt

Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan

Er is niets dat moeilijker is
dan de dingen te wensen en
te aanvaarden zoals ze zijn
Wij vragen allemaal "waarom"?
Het antwoord verstilt
daar er geen antwoord is