Overlijdensgedichtje: ‘Het laatste blad valt van de tak’

Jullie verdriet, wij kunnen het begrijpen
Jullie verslagenheid, wij voelen het wel aan
Wat wij met woorden daarom proberen uit te
leggen
Is dat wij als vrienden rondom jullie staan

Op de grote vraag "waarom"
wordt het antwoord nooit gegeven
Bij de vragen over dood en leven
is er geen "daarom"

Het leven is dragen
Het leven is gaan
Het leven is bestaan
Zonder al te veel vragen

Hoe het nu zou zijn
zal ik nooit weten
Maar hoe het was
zal ik nooit vergeten

— Femke Russchenberg

Het verdriet om...... zal er altijd zijn
Toch breng jij weer zonneschijn