Overlijdensgedichtje: ‘Het laatste blad valt van de tak’

Lieve moeder
De warmte in je ogen
Het geluk van je lieve lach
De wijsheid van je rimpels
Tekenen van dag tot dag
Alles wat je ons hebt gegeven
Zorg, liefde, wijsheid en kracht
Dragen we ons verdere leven mee, dag en
nacht

Een wolk van een kindje
is ons gegeven
maar als een wolkje
ook stilletjes uit ons leven
weggedreven

Voor Jaimy

Als ik omhoog kijk
en alle sterren aan de hemel zie staan
weet ik zeker
jij bent niet ver bij ons vandaan

Ik mis je
en wil weten waar je bent
zou je toch wel weten
hoe erg ik je mis?

Samen lachen
knuffelen en zingen
dat is wat ik zo mis
die gewone, maar o zo speciale dingen

Ik droom vaak over je
en zie dan vlak naast de maan
een heel bijzondere ster
aan de hemel staan

Het helpt mij als ik denk
dat mijn dromen werkelijkheid zijn
ook al weet ik
dat jij nooit meer echt bij ons kunt zijn

Toch kijk ik omhoog
en weet, je bent niet ver
kijk ik naar dat lichtpuntje
kijk ik naar die ene bijzondere ster...

Die ster is onze Jaimy Sebastiaan

Zo'n kwetsbaar meisje en sterk tegelijk
we voelden ons met jou zo rijk
Maar helaas, je was ziek en je kon het niet
meer aan
verscheurd door verdriet moesten we je laten
gaan
En al was je maar voor even in ons leven
je hebt ons heel veel liefde gegeven
Ondanks al het gemis en de pijn
zal je altijd bij ons zijn