Overlijdensgedichtje: โHet laatste blad valt van de takโ
Het laatste blad valt van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, niet al het blad
En nimmer zal hij meer bloeien
Meer overlijdensgedichten
Altijd stond je in ons midden
Altijd stond je in ons midden
veel hebben we gelachen
ook wel eens gehuild
je hebt nu de aarde
voor de hemel geruild
Een leven nog zo klein en pril
Een leven nog zo klein en pril
een leven nog zonder eigen wil
Nog veilig geborgen in moeders schoot
vond jij in rust een stille dood
Negen maanden had je bijna volbracht
maar we hebben tevergeefs gewacht
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn
heel even mochten we bij je zijn
Hoeveel we van je zullen houden
zul je nooit weten
Lieve Sven
we zullen je nooit vergeten
Hij heeft het niet gered
Hij heeft het niet gered
maar zijn indruk is blijvend...
Ergens oneindig ver
Ergens oneindig ver
zweeft een dierbaar engeltje
en gooit glimlachend een zoen
naar deze kleine kapoen
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht