Overlijdensgedichtje: ‘Zo jong nog’

In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in je ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
je liefste verliezen blijft, weet ik

Nu je slaapt
zonder te dromen
zul je nog altijd
in onze dromen voorkomen
wij zullen voor je ademen, voelen en horen
niemand verdwijnt
en niets gaat verloren
want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie je bent geweest

Gevochten als een tijger
Sterk als een beer
Je kwam er bovenop
Telkens weer
Maar het werd een oneerlijke strijd
Je hebt er voor geknokt
We zijn trots op je meid

Hoog boven mijn hoofd
in de diep zwarte lucht
zie ik allemaal sterren
voor niets op de vlucht
Eén daarvan ben jij
en ik sla overstromend van liefde
een diepe zucht

— Femke Russchenberg