Overlijdensgedichtje: ‘Zo jong nog’

Mijn leven was nog lang niet af
te horen dat ik kanker had
was dan ook een zware slag
Maar ondanks mijn geknok
en steun van iedereen
kreeg ik te horen
je gaat spoedig heen
Niet de dood maakte me bang
maar m'n allerliefste achterlaten...

Een jaar zonder Vader, een jaar zonder Man
Een jaar pijn, een jaar herinneringen zo fijn
Een jaar zonder Opa, hij mist je zijn maatje
Een jaar later, bijna weer Opaatje
Zonder jou moeten we door
Jóuw woorden: we gaan ervoor

Al gaande wetend
eens komt alles goed
Rustend na het leven
rusten bij de Bron
van waar lang geleden
ook de weg begon

Kindje van drie
hoe had je er nu uitgezien?
Kindje van drie
had je al kunnen fietsen misschien?
Kindje van drie
zou je blonde haartjes hebben gekregen?
Kindje van drie
hoeveel had je nu moeten wegen?
Kindje van drie
we houden zoveel van jou
Het doet dan ook verschrikkelijk veel pijn
dat jij nooit een kindje van drie zult zijn