Overlijdensgedichtje: βEen zee aan mogelijkhedenβ
Een zee aan mogelijkheden
Die zee werd jou niet gegund
Zestien jaren jong
Hoe heeft dit ooit gekund
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk
Soms
zou ik willen
dat gisteren
nooit voorbij ging
omdat vandaag
alles zo anders is
Treur niet, glimlach, er was, er is, er zal zijn
zoveel moois om te genieten, om blij te zijn
Er is te weinig tijd
Glimlach
Een kindje zo klein en teer
zo is het er en zo niet meer
Het was nog zo ontzettend klein
en had er nog lang niet mogen zijn
Maar bedenk ik je stil verdriet
vergeten zal je het niet:
want in zijn allerlaatste vlucht
vloog het tot in de blauwe avondlucht
om als een sterretje heel klein
voor altijd bij je te zijn
— ingezonden door Jolanda