Overlijdensgedichtje: ‘De zon nam haar die avond mee’

Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden

Nu wil ik nergens meer aan denken
Dan aan dit ene: God is mij nabij
Ik zie Zijn hand vol liefde naar mij wenken:
"Kom maar, Mijn kind, en rust maar uit bij Mij"

Als een vlinder zo vrij
Als de sterren zo hoog
Als een bloem zo mooi
Ons kind dat ben jij

— Femke Russchenberg

Negen maanden opnieuw beleven
Met heel veel vreugde, maar ook met pijn
Jij hebt ons een nieuwe toekomst gegeven
We zijn dolgelukkig dat je eindelijk bij ons
mag zijn