Als een vlindertje zo klein
groeide jij in mij
Nu ben jij
het vlindertje
van mijn gedachten
Overlijdensgedichten – pagina 60
Al hield je nog zoveel van het leven
Je had het niet in eigen hand
Ongevraagd moest je het verlaten
En wij staan machteloos aan de kant
Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van die jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je missen bij het verder gaan
Kort was je tijd
Groot was je inzet
Opgewekt en spontaan
Ben je van ons heengegaan
Haar sterven is zo moeilijk te verwerken
Haar leven was ons zoveel waard
Zij was een van de stille, geestelijk sterken
Die iedereen, alleen zichzelf niet spaart
Als je ouder wordt
en niet meer weet waar je bent
Als je mensen ziet maar ze niet
echt meer herkent
Als je toch blijft strijden om bij ons te leven
Dan hopen wij dat je nu de rust is gegeven
Nu moet ik verder, zonder jou
je stem zal ik nooit meer horen
Nooit meer je arm om me heen
ik voel me hopeloos alleen
De mooiste herinnering zal zijn
mijn leven met jou, dat was fijn
To some you are forgotten
To others just part of the past
But to us who loved and lost you
Your memory will always last
Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen
Nog raak ik je aan
maar de afstand wordt al groot
nee, ik heb niet geleerd
te leven met jouw dood
Ze zeggen dat het went
maar niemand zegt wanneer
dus leef ik met de dag
en jij sterft telkens weer
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa
Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden
Eén jaar
het is nog steeds niet echt
en elke dag weer een nieuw gevecht
van buiten een lach, van binnen een traan
voor het oog met ons drieën verder gaan
soms gaat het goed, vaak heel zwaar
maar we redden het wel, wij met elkaar
trots kun je op ons zijn
we doen het goed, ondanks de pijn
en in ons hart, dat blijft een feit
gewoon met ons viertjes.... voor altijd
Moeder, je hebt veel moeten lijden
het was soms moeilijk aan te zien
Dan bad ik God je te bevrijden
genadig naar je om te zien
En nu Hij je heeft meegenomen
ben ik pas weer tot rust gekomen
I dreamt "death" came the other night
and heaven's gate stood open wide
With kindly grace an angel came
and ushered me inside
and there to my astonishment
stood folks I'd known on earth
some I'd labelled as unfit
or little worth
Indignant words arose to my lips
but never were set free
for every face
showed stunned surprise
no one expected me...
— ingezonden door Mariëlle Thorissen