Overlijdensgedicht kind: ‘10 vingertjes, 10 teentjes’

Voor het eerst naar school
in de klas
Voor het eerst naar zwemles
misschien...

Ik wilde dat het waar was
Ik wou dat ik het kon zien

Nog steeds voor jou een kaarsje erbij
Jij bent er geweest, nog zo klein
Maar vergeten doen we je niet....

— Petra Michelet

'k Hield vast omsloten in mijn hand
een schone edelsteen
zo zuiver en zo schitterend
vond ik er nimmer een

Het was mijn eigendom, mijn schat
geschenk van God de Heer
geen ander die 't bewaken zou
zo liefdevol en teer

Doch zie daar vroeg op zek're dag
de meester mijn juweel...
ik smeekte Hem: "ach Vader, nee!
dat niet, dat is teveel!"

Toen sprak de Heer zacht tot mij:
"ik doe het uit liefde, kind
opdat gij eenmaal in mijn kroon
het schoner wedervindt"

"Ach Heer, 't is mijn grootste schat
mijn wondere diamant
ik zal er trouw voor zorgen Heer
met liefdevolle hand"

"Dat weet ik" sprak des Vaders stem
"maar als men rooft uw steen?"
geen dief heeft ooit de drempel van
mijn woning overschreen

En waar uw dierbaar kleinood is
daar zal ook uw hart zijn
uw schat is slechts voorgegaan
en straalt in zonneschijn

God sprak - mij trof een diepe blik
vol deernis, mild en zacht -
toen heeft Hij stil mijn kostbare schat
in veiligheid gebracht

In 't vale morgenlicht
stond ik, verblind van smart
en drukte toen de lege doos
zacht schreiend aan mijn hart

Toch sprak ik: "Vader ik vertrouw
op Uw onfeilbaar Woord:
ik weet dat nu mijn liefste bezit
ons beide toebehoort!"

— ingezonden door Sonja Bazelmans

Een nieuwe dag is aangebroken
Voorzichtig openen we onze ogen
Waarom moest ons dit overkomen?
Weg....... Kindje van onze dromen
Maar weet dat we je nooit vergeten
Je krijgt in ons hart
een plaatsje heel apart

— Monique Berg

Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven