Overlijdensgedicht kind: ‘Hoog boven mijn hoofd’

Voor het eerst naar school
in de klas
Voor het eerst naar zwemles
misschien...

Ik wilde dat het waar was
Ik wou dat ik het kon zien

Nog steeds voor jou een kaarsje erbij
Jij bent er geweest, nog zo klein
Maar vergeten doen we je niet....

— Petra Michelet

Voor Yana

Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik

Nog even, dan zou je komen!

Toen werd het plotseling stil
doodstil

geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden

mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...

— Ina Sipkes de Smit; ingezonden door Ingrid van Gils

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop

Uit het diepste van mijn hart

Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid

Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan

Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden

De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan

— ter nagedachtenis aan Tom