👶Geboortegedichten – pagina 73

We noemen je vogels bij het ochtendgloren
We noemen je krokusjes in de winterzon
We noemen je een klein, onbeschrijflijk wonder
We noemen je Faye

Kijk naar de mens
en zie een wonder
zie je het niet
kijk dan nog eens
en als je goed kijkt
kun je het wonder zien in hem

Als dit geen wonder is
wat is het dan?

Jij maakt ons geluk compleet
Wij zullen je liefde geven
Zodat jij je geborgen weet

Jou zien liggen in je ledikantje
vasthouden bij je handje
Nog bijna niets, zo klein
maar o zo lief, zo fijn

Zo klein, zo lief, zo zacht
Zijn eerste geluidjes veroveren je hart
Hij wordt ons leven, ons doen, ons denken
Hij is onze ziel, onze hartendief...

Ik heb mama's buik gedag gezegd
want zij heeft mij in de wieg gelegd

Gewoon een wonder
in de wereld
dichtbij
ligt het wonder
het wonder van het gewone

Verwarring glijdt van haar gezicht
Zij ziet alleen nog wat daar ligt
Het wonder wordt opeens herkend
Het wonder is dat jij er bent!

Na de beschermde warmte in moeders buik
word ik nu met vreugde en liefde verzorgd
in een mooie wieg met een warme kruik