Een ooievaar hadden wij er niet voor nodig
En ook geen groene kool
In sprookjes geloven doen we allang niet meer
Je kwam dus, je weet wel hoe, heel gewoon
Eén ding vinden we ontzettend fijn
En dat is dat er nog altijd wonderen zijn
Geboortegedichten – pagina 74
Wel heb ik jou daar
dat jij zomaar
bént
met een neusje
en een mond
en warempel
echte handjes
in jouw
zich ontsluitende
firmament
ligt je ziel klaar
in je ogen
is de ster te zien
klein mens
dat nog geen grenzen ken
sta stil bij 't
raadsel
van dit fonkelend begin
en wil bij 't verder gaan
dit van je leven
niet vergeten
— Ida Kalmijn
Liefde bracht je hier
Liefde zal je leiden
Liefde van ons beiden
Liefde zonder voorbehoud
Lief,
Al ben je nog zo stout
Een droom
en een diep verlangen
De droom werd door
werkelijkheid vervangen
Mama's droom en papa's wens
een nieuw leven
een geheel nieuw mens
Nog onbekend
niet onbemind
dat ben ik, hun liefdeskind
Het ligt daar, heldertjes gemaakt
In een hemels bedje, wit gelaakt
En het houdt met beide handjes vast
Zijn jong leventje dat het heeft getast
Als verlangen
waarheid wordt
is geluk
compleet
Mijn kind wij vragen je: kijk omhoog
Vandaag spannen wij onze regenboog
Die is alleen voor jou
Er gaat geen blad verloren
geen korrel van het koren
Ik voel in het verlorene
alweer het nieuw geborene
Na 277 dagen in mama's buik spartelen
kom ik vandaag vanaf 1:47 uur buiten dartelen
Hallo, ik wou je even bellen
om het grote nieuws te vertellen
Vandaag ben ik geboren
en de naam Evan zal mij toebehoren
— (kaartje met bellende baby)
Enkele uren pas geboren
En ik kom nu al storen
Ik ben een jongetje, nu nog klein
En mijn naam zal Marnick zijn
De kern van dit wezen
heeft alles in zich
om te zijn wat het is
te worden wat het is
te weten wie het is
Mooi zijn de mensen
die worden wie zij zijn
Koester je in de warmte van het wonder
Het weergaloze wonder dat leven heet!
Wachten
vele dagen en nachten
Gespannen
proberen je rust te verbannen
Geduld
steeds in liefde gehuld
Nu een wonder
voor ons wel heel bijzonder