👶Geboortegedichten – pagina 71

Enkele uren pas geboren
En ik kom nu al storen
Ik ben een jongetje, nu nog klein
En mijn naam zal Marnick zijn

De kern van dit wezen
heeft alles in zich
om te zijn wat het is
te worden wat het is
te weten wie het is
Mooi zijn de mensen
die worden wie zij zijn

Koester je in de warmte van het wonder
Het weergaloze wonder dat leven heet!

Wachten
vele dagen en nachten
Gespannen
proberen je rust te verbannen
Geduld
steeds in liefde gehuld
Nu een wonder
voor ons wel heel bijzonder

Hoi ventje
Voel je die zonnestraal
strelend over je kale koppie
O, mijn liefje, mijn prachtig poppie
voor mij ben jij de zonnestraal

Ik buig me
over je heen
om je te
bekijken
steeds weer
en weer
wel voor de
honderdduizendste
keer

Alleen het kind is nog hetzelfde
als voor duizend jaren
Nieuw en verwonderd
ligt het rond te staren
Alsof de wereld
pas vandaag begint

Vol goede moed
treed ik de wereld tegemoet!

Onze jongste spruit
is er eindelijk uit!

Als je over niets meer verwonder bent
maak je nooit een wonder mee....