Geboortegedichtje: ‘Zover weg en zo dichtbij’

Een nieuw leven
een klein wonder
Het klinkt zo gewoon
maar voor ons zo heel bijzonder

Al zie je het vele malen
toch word je telkens stil
je hoort het ademhalen
het heeft een eigen wil
en het beweegt al zonder
dat ik er iets voor doe
dat is het grootste wonder
en je begrijpt niet hoe

Als 't tijd is zal je gaan
om voor 't eerst
in de wereld
te staan

Maar blijf als 't kan
nog even bij mij
zo lang mogelijk
saampjes
ik en jij

Tot nu toe
negen maanden
met mij verbonden
ik ben jij
jij bent mij
mijn buik is het groeien moe
laat je nu vrij
voor altijd aan elkaar verbonden