Geboortegedichtje: ‘Zover weg en zo dichtbij’

Ik ken je al, klein wondertje
Dat mij zo langzaam vult
Voordat ik je dan eindelijk zie
Nog eventjes geduld...

Lytse holle yn myn hannen
minskebern nei moarn op wei
'k wol dy noedzje
op dy passe elke dei
mar groeie silsto, ús foarby
yn tiid en yn ferstân
bliuw derby fan ien ding wis:
skrean bist yn 'e palm fan Syn hân

Een wolk van een baby
Met ogen als sterretjes
een neusje zo klein
't Zusje van Fianne
waar we o zo blij mee zijn

Na negen maanden wachten
kwam onze kleine puk
Nog liever dan we dachten
groot is ons geluk