Als tranen enkel kwamen van verdriet ontbrak
er wat een geluk...
Geboortegedichten – pagina 70
Ik ben een pasgeboren kind
onbekend, maar niet onbemind
Maar wie moet er nu laten weten
hoe ik voortaan moet gaan heten?
Een drukkerij uit de buurt
heeft daarom dit berichtje gestuurd
Zomaar ineens een nieuw mensje
zo compleet en toch ook zo zwak
deed ons meteen beseffen
wat aan ons geluk ontbrak
Geen Carolien of Karel
maar een wonderschone parel
Fonteinen zingen waterstromen
en duiven kringen in het licht
parken liggen van jou te dromen
dichters ontvangen het gedicht
Het begrijpen is ons te wonderbaar
Het gebeuren te groots
We kunnen er niet bij
We moeten alleen dankbaar zijn
Een droom
een wonder
of is het geluk
de geboorte
van zo'n kleine uk
Geboren, uitgetogen
uit de toevalligheid
bestemd voor de genade
het donker al voorbij
Geboren worden
is een woordeloos geheim
Liefde toont hier
haar diepste zijn
Daar ben je dan
lief mensenkind
zojuist bij ons geboren
in warme armen neergelegd
hebben we je al "gedag" gezegd
gekust, gesust
begroet, bemind
ons kleine lief
ons pasgeboren kind!
Dag kind
zo vreemd en toch zo eigen
Dag stukje van onszelf
en toch zo nieuw
Ruimte voor een nieuw begin
Zó levend uit één stuk
Een belofte
Glans van je bestaan
Uniek ben je
mensje van ons
op de morgen
van een nieuwe dag
werd jij geboren
Jij mag bestaan
je kreeg een naam van ons
om altijd mee te leven
met blijdschap hebben wij die naam
aan jou gegeven
Kwetsbaar, klein en heel bijzonder
Je bent een groot wonder!