Zo lief
zo nieuw
zo wonderlijk
en toch al zo vertrouwd
Geboortegedichten – pagina 7
Er is een engeltje gevallen
hulpeloos, klein en bloot
Dat engeltje belandde zo maar
pardoes in moeders schoot
Jij leert ons weer
wat werkelijk belangrijk is
Zoiets groots
verborgen in het kleine
Kleine zonne, liefde bronne
vreugdestraal in onze woon
Doopselkindje, hemelvriendje
blijf de parel van ons kroon
Onze liefde voor jou
is eens begonnen
maar zal eeuwig blijven bestaan
— Marit van Dijk-Boelhouwer
De liefde van ons tweeën
is versmolten in jouw nieuwe leven
Laat de mensen die komen op jouw pad
je kennen door de ruimte in je hart
Ik heb hem vastgehouden
mijn zoon van nog geen uur
Er is iets in mij ontwaakt
dat warmer is dan vuur
Een mensje, zo klein
Aan het begin van het leven
We hebben haar de naam
Elise gegeven
Leven dat is zien met je ogen open
Leven is zien dat je voeten lopen
Leven dat is zien, leven is horen
Weten dat je niet voor spek en bonen bent geboren
Zo klein als ik ben
klim ik nu al in de pen
om u te vertellen dat ik geboren ben
als paps en mams grootste fan
Daar ben je dan, zo lief en teer
Het blijft een wonder, telkens weer
Jouw kleine knuistje in mijn hand
Geeft ons geluk een gouden rand
Dit nieuwe leven in onze armen
Twee stralende oogjes, ja echt geluk
Uit liefde ben jij geboren
Wij zijn blij dat jij bij ons mag horen
Mama's buik zo warm en fijn
werd na negen maanden wat te klein
De wereld o zo groot
zie ik voorlopig vanuit m'n ouders schoot
Geboren ben je om mens te zijn
De aarde en de mensen minnen
Met ons mag je die reis beginnen
9 maanden lang hoor ik mijn moeders lach
9 maanden lang hoor ik mijn vader stem
Nu kom ik toch eens kijken
Lijk ik op haar of meer op hem