Geboortegedichtje: ‘Leven dat is zien met je ogen open’

In mijn buik zal jij groeien
Nu nog heel pril en klein
In 9 maanden zal jij bloeien
Om straks als een volmaakt mensje bij ons te
mogen zijn
Een wonder door God gecreëerd
Wat heerlijk om daar in te mogen geloven
Met jouw komst zijn wij vereerd
Uit liefde ontstaan, nadat papa en mama
elkaar dit jaar voor Gods aangezicht
hun trouw mochten beloven
Straks zal jij in ons midden zijn
Op Gods goedhoop mogen wij hopen
Een klein mensje, zo teer, zo fijn
Met wie wij vertrouwend de toekomst
in mogen lopen

In wûnder yn 'e widze
te moai om wier te wezen,
lekkentsjes mei kant,
reade wyn yn glêzen.
Wy sjogge ús de eagen út
wol tûzen kear opnij
do bist ús eigen berntsje
wat binne wy wiis mei dy.

Liefde is verwondering
Liefde is ontzag
Liefde, warm en teder
overspoelt deze geboortedag

Kwetsbaar, klein en heel bijzonder
Je bent een groot wonder!