Geboortegedichtje: ‘Ik heb hem vastgehouden’

Jij
zo verwacht
zo welkom
in ons midden
bij ons die weten
van leven
en af moeten geven
van vreugde en verdriet

Jij
bent een nieuwe lente
na een lange winter
in ons bestaan

Ús [--broerke/suske] duorre it te lang
Wêr wie har nije boarter dan?
No bist dan dochs kommen
En sûn en wol út mem har búk wei klommen

Het heeft oogjes, helder en klaar
op zijn bolletje wat haar
Lipjes met roze randjes
een paar poezelige handjes

Zo klein
en toch zo sterk
ga maar stap voor stap
je lieve leven
leven

— Marit van Dijk-Boelhouwer