Als tranen enkel kwamen van verdriet ontbrak
er wat een geluk...
Geboortegedichten – pagina 39
Zomaar ineens een nieuw mensje
zo compleet en toch ook zo zwak
deed ons meteen beseffen
wat aan ons geluk ontbrak
Geen Carolien of Karel
maar een wonderschone parel
Fonteinen zingen waterstromen
en duiven kringen in het licht
parken liggen van jou te dromen
dichters ontvangen het gedicht
Het begrijpen is ons te wonderbaar
Het gebeuren te groots
We kunnen er niet bij
We moeten alleen dankbaar zijn
Geboren, uitgetogen
uit de toevalligheid
bestemd voor de genade
het donker al voorbij
Geboren worden
is een woordeloos geheim
Liefde toont hier
haar diepste zijn
Dag kind
zo vreemd en toch zo eigen
Dag stukje van onszelf
en toch zo nieuw
Ruimte voor een nieuw begin
Zó levend uit één stuk
Een belofte
Glans van je bestaan
Kwetsbaar, klein en heel bijzonder
Je bent een groot wonder!
Ik ben dan wel klein en fijn
maar zal laten merken dat ik er zal zijn!
We delen het wonder
van elkaars dromen
en werken er samen aan
om die uit te laten komen...
Jouw komen was mijn liefste wens
en nu die is vervuld
ben ik een gelukkig en
heel erg dankbaar mens
In no time verwekt
In no time gebaard
In no time smoorverliefd op onze....
Ik zie lichtjes in je ogen
Kom eens heel dichtbij
Ik zie mij