👶Geboortegedichten – pagina 124

Ús lok is mei wurden net út te lizzen
mar wy hoopje it troch de jierren
mei laefde te sizzen

In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by

Do makkest de wrâld sa ljocht
Sjoch hoe't de sinne nei dy laket

Lyts en fyn, de wrâld leit foar dy iepen
Berne út leafde, kostberder as goud in leaf
lyts famke oan ús tabetroud

Foar in twilling
Twa nije libbentjes
dy giene groeien
Foar ús wie it in wûnder
dat begûn te bloeien

Elts nij libben
is in nij wûnder
wat sûnder God
net barre koe

Tige lyts en dochs hiel grut
sa jong en dochs folslein
It bliuwt in ivich wûnder
'n wûnder sûnder ein...

Berte... is as in dize yn 'e iere moarn
hoeden siket it in wei
Ynienen brekt de sinne troch
en begiint in nije dei

Sa steane wy by 't widske fan ús bern
stil nei dit Godsgeskink te sjen
It is gjin dream mar wurklikheid
Dit wûnder dat op 't kessen leit

Om stil fan te wurden
om ferwûndere nei te sjen
in kostber stikje libben
wy tankje Him dat it kin