Fries geboortegedichtje: ‘In wûnder bliuwt it sûnder mear’
In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by
Meer fries gedichten
De earste al op in bernefiets
De earste al op in bernefiets
al is it noch een lyts mantsje
en hjir leit wer
dochs o sa lyts
de twadde in 't ledikantsje
Do waardst op 'e wrâld brocht
Do waardst op 'e wrâld brocht
hiel lyts, kwetsber en sêft
do sykhellest, do gûlst en libbest
hoe grut is Hy dy 't ús dat jout
Leaf Unyk Lyts Bysûnder
Leaf
Unyk
Lyts
Bysûnder
Gods wûnder
No kinne wy it allegear mar leare
No kinne wy it allegear mar leare
de fleskes en de pempers en it bad,
in waarme krúk, de lekkentsjes opteare
fruithapkes, boerkes litte, dat is dat!
Aanst sille wy dy tûzen ferskes leare,
wy krûpe rolleboljend oer de flier.
Do silst al gau dyn earste wurdsjes sizze,
eart lekker koese, 't is noch net sa fier.