Fries geboortegedichtje: ‘In wûnder bliuwt it sûnder mear’
In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
Út leafde berne
tankje wy God
datsto leave...
tenei by ús hearre meist
Sa lyts datsto bist
sa grut is 't wûnder fan it libben
nimmen hat dy oant no ta kend
allinnich God, Hy hat dy oan ús jûn
Sa lyts al
byld fan God
bisto foar ús
himel op ierde.
Sjoch, ien foar ien
driuwe rôze wolken
in blauwe himel temjitte.
Dêr boppe is it ljocht.