Fries geboortegedichtje: ‘Do makkest de wrâld sa ljocht’
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
De earste al op in bernefiets
al is it noch een lyts mantsje
en hjir leit wer
dochs o sa lyts
de twadde in 't ledikantsje
Efter de wolken skynt de sinne
dit nije libben is in hiel grut wûnder
It liket foar elts miskien hiel gewoan
mar foar ús bist do hiel bysûnder
Wy hawwe dy sa'n soad te sizzen
mar binne Gods wûnders út te lizzen?
Lyts trappeljend libben
In prachtich minskje fonkenij
Ademloas, nijsgjirrich
Ferwolkomje wy dy
Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.
Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.
In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.
Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.