Overlijdensgedicht: ‘Ik droomde eens en zie’
Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar één paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand
Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom ik?
Waarom jij?
Waarom mijn ouders?
Waarom zijn er zoveel vragen
die niet te begrijpen zijn?
Achter je ligt een leven van werken en plicht
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Flink was jij je hele leven
moedig ben je tot het einde gebleven
Flink wil je nu dat wij zullen zijn
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn
Daphne
Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach
— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn