Overlijdensgedichtje: ‘De lucht is vol’
De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt
We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch
We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen
Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg
Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd
Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen
We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed
— Ingrid van Winsen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Woorden zullen nooit in staat zijn
gevoelens uit te drukken zoals ze bedoeld zijn
Er zullen ook nooit genoeg woorden voor
zijn....
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan
Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed
Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis
Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer
Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand
Ik leg m'n handen op je kussen
Ik mis je warmte, ik mis je zoen
Ik weet dat "samen kunnen delen"
Niet meer over is te doen
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert