Overlijdensgedichtje: ‘De lucht is vol’
De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt
We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch
We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen
Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg
Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd
Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen
We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed
— Ingrid van Winsen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Leeg is opeens je bed
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden
Als ik je naam
in het zand
had geschreven
hadden de golven hem
na korte tijd
uitgewist
Als ik je naam
in een boom
had gegrift
was de schors
met de tijd
vergaan
Als ik je naam
in marmer
had gekapt
was de steen
na veel tijd
gebroken
Maar ik heb je naam
in mijn hart
geborgen en
daar wordt hij
voor de eeuwigheid
goed bewaard
Nooit een onvertogen woord
hebben we van haar gehoord
Je hoorde haar nooit zeuren
en liet alles maar gebeuren
Waar haalde je de kracht vandaan
om zo nog jaren door te gaan
Veel stille pijn heb je geleden
nu is de grote strijd gestreden
Ooit zal ik bestaan en leven
Ooit zal ik leven en gaan
Ooit zal ik gaan en sterven
Ooit zal ik sterven en bestaan
— Melanie Bonnes