Overlijdensgedicht: ‘Ik heb een vrouw gekend’
Ik heb een vrouw gekend
O, wat was zij sterk
Altijd was zij bezig
Altijd aan het werk
Ze was bijna 5 jaar alleen
Maar zette kranig door
En wat er ook gebeurde
Haar familie ging voor
Ik heb een vrouw gekend
Die vol vuur en liefde zat
En ondanks al haar zorgen
Haar mensen nooit vergat
Haar familie was haar leven
En al stond zij dan alleen
Of was het soms heel moeilijk
Zij sloeg er zich doorheen
Ik heb een vrouw gekend
Die klaar stond voor een ander
Die ook zo dikwijls zei:
Wees goed toch voor elkander
Van haar kleinkinderen
Genoot zij met volle teugen
Haar liefde en zorgzaamheid
Zal ons altijd blijven heugen
Ik heb een vrouw gekend
Die ik nooit meer zal vergeten
Hoe dat dan toch wel kan?
't Was moeder, moet je weten
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zover wij konden zijn we met jou meegegaan
tot het einde toe hebben wij je bijgestaan
Je was een schat voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Je blijft altijd bij ons, diep in ons hart
wij zijn blij zo iemand als moeder en oma
in ons midden te hebben gehad
Het lachende maantje zegt:
"Ga jij maar en blijf, het is goed!"
Leef het echte leven
Zoals het eigenlijk moet...
Je broertje Tim
†
Geen kaarten en geen briefjes meer
Geen humor en geen vreugdetraan
Wat ons rest is verslagenheid
Onze oma is heengegaan
Geen telefoontjes en geen bezoekjes meer
Geen warmte en geen opbeurend woord
De twinkeling in haar ogen is voorbij
Onze oma was enig in haar soort
Geen kracht en geen enthousiasme meer
Geen hartelijkheid en geen spontaan appèl
Die herinneringen bewaren wij in ons hart
Lieve oma, dank u wel!
Je kruipt niet langer op het land
dansend gaan je vleugels
je landt in bloemen
en in licht
je schittert
wat een mooi gezicht
een bloem boven de heuvels