Overlijdensgedicht: βIk heb een vrouw gekendβ
Ik heb een vrouw gekend
O, wat was zij sterk
Altijd was zij bezig
Altijd aan het werk
Ze was bijna 5 jaar alleen
Maar zette kranig door
En wat er ook gebeurde
Haar familie ging voor
Ik heb een vrouw gekend
Die vol vuur en liefde zat
En ondanks al haar zorgen
Haar mensen nooit vergat
Haar familie was haar leven
En al stond zij dan alleen
Of was het soms heel moeilijk
Zij sloeg er zich doorheen
Ik heb een vrouw gekend
Die klaar stond voor een ander
Die ook zo dikwijls zei:
Wees goed toch voor elkander
Van haar kleinkinderen
Genoot zij met volle teugen
Haar liefde en zorgzaamheid
Zal ons altijd blijven heugen
Ik heb een vrouw gekend
Die ik nooit meer zal vergeten
Hoe dat dan toch wel kan?
't Was moeder, moet je weten
Meer overlijdensgedichten
Je hebt je strijd ten einde
Je hebt je strijd ten einde toe gestreden
tot God je riep, Hij nam je bij de hand
Hij heeft geluisterd naar je vurige gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
Hij gaf ons niet het antwoord op onze vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid
Eens zal ik zijn in
Eens zal ik zijn in de roep van een vogel
Eens zal ik zijn in de prille dauw
Eens zal ik zijn in het wuiven der palmen
Eens zal ik zijn in het hemelsblauw
Als de mist verschijnt
Als de mist verschijnt
en de zon verdwijnt
wordt het wazig in je hoofd
het leven van vreugde beroofd
dΓ‘n zal de dood een verlossing zijn
met veel verdriet...
maar... zonder pijn
Ik open mijn ogen en zoek jouw gezicht
Ik open mijn ogen en zoek jouw gezicht
Wat ik ook doe het is nu zonder jou
Ik heb geen gevoel en bijna niets waarvan ik
hou
Ik mis mijn hart, je nam het met je mee
Alles is anders, niets is compleet
Want niemand doet wat jij me deed