Overlijdensgedicht: ‘Alleen zit ik met gesloten ogen’
Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je
— M'loes
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan
Een mis in de kerk
Een graf met een zerk
Een prentje met twee kale bomen
Dat is dan het slot
Van het leven: je lot
Ik had me nog zoveel voorgenomen...
Pijn en verdriet
ik had je zoveel willen geven
ik had zoveel om voor te leven
het mocht niet zo zijn
ik moest je laten gaan
waarom? is de vraag
ik wilde je zo graag
ik moet verder
maar hoe doe je dat
zoveel pijn en verdriet
achter blijvend met niets
het leven gaat door
is wat ik hoor
maar waarom voel ik dat niet zo
alles staat voor mij stil
dit is niet wat ik wil
Voor Yana
Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik
Nog even, dan zou je komen!
Toen werd het plotseling stil
doodstil
geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden
mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...
— Ina Sipkes de Smit; ingezonden door Ingrid van Gils