Overlijdensgedicht: ‘Alleen zit ik met gesloten ogen’
Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je
— M'loes
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als het leven je ontglipt
en de dood is zo dichtbij
dan verdwijnt de woede
en voel je je vrij
De strijd is gestreden
je hebt je best gedaan
de pijn zou verdwijnen
je wist dat je moest gaan
Je was nog maar klein
en bijna de gehele tijd volbracht
toch te vroeg geboren
maar helaas had de dood je opgewacht
Nog nooit uitgekeken naar de toekomst
nog nooit heb je je verveeld
nooit jouw stem horen klinken
maar wel al veel liefde gedeeld
Jouw leven was van korte duur
maar je zult niet worden vergeten
........., dat was jouw naam
die zullen ze altijd blijven weten
— Soraya Wever
Ik heb je mogen dragen
Ik heb je mogen voelen
Maar ik heb je niet mogen vasthouden
Do not stand at my grave and weep
I am not there, I do not sleep
I am a thousand winds that blow
I am the diamond glints on snow
I am the sunlight on ripened grain
I am the gentle autumn rain
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
of quiet birds in circled flight
I am the soft stars that shine at night
Do not stand at my grave and cry
I am not there - I did not die