Overlijdensgedicht: ‘Mijn vriend en ik, wij kunnen samen’
Mijn vriend en ik, wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want waar mijn vriend naar toe gaat
Daar kom ik net vandaan
En waar mijn vriend vandaan komt
Daarheen moet ik nog gaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan
Mijn vriend en ik,
wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want als mijn vriend zich uitkleedt
Dan kleed ik mij aan
Waaraan ik nog beginnen moet
Dat heeft hij allang gedaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan
Denk niet dat ik
mijn vriend niet zie
Ik kom hem telkens tegen
Maar daar wáár ik mijn vriend ontmoet
Daar scheiden onze wegen
Tussen het weerzien en het afscheid
Tot gauw mijn vriend, ik moet nu gaan
Tot gauw mijn vriend, ik kom er aan
Al kunnen we niet samen gaan
Ik kan niet zonder jou bestaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Jij bent de zon en ik de maan
— Liselore Gerritsen, ingezonden door San Nevelsteen
Meer overlijden & rouw gedichten
Aan een tere draad van tranen
Aan een tere draad van tranen
rijg ik stil de maanden van gemis....
Het leven is een optelsom
Het leven is een optelsom
van goed en kwaad
van lief en leed
Zij samen bepalen de waarde
van dat wat leven heet
Maar één kind als jij
Maar één kind als jij
zo prachtig van naam
zo prachtig van ziel
Mensenkind
zo oorspronkelijk
zo veelbetekenend
Mensenkind
die lacht en treurt
die juicht en kreunt
Mensenkind
als een bloem
zo fantastisch
Iris
om nooit te vergeten
Al had ik geen kans van slagen
Al had ik geen kans van slagen
Toch ben ik blij dat jij me wilde dragen
— Renate en Martijn