Overlijdensgedicht: ‘Mijn vriend en ik, wij kunnen samen’
Mijn vriend en ik, wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want waar mijn vriend naar toe gaat
Daar kom ik net vandaan
En waar mijn vriend vandaan komt
Daarheen moet ik nog gaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan
Mijn vriend en ik,
wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want als mijn vriend zich uitkleedt
Dan kleed ik mij aan
Waaraan ik nog beginnen moet
Dat heeft hij allang gedaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan
Denk niet dat ik
mijn vriend niet zie
Ik kom hem telkens tegen
Maar daar wáár ik mijn vriend ontmoet
Daar scheiden onze wegen
Tussen het weerzien en het afscheid
Tot gauw mijn vriend, ik moet nu gaan
Tot gauw mijn vriend, ik kom er aan
Al kunnen we niet samen gaan
Ik kan niet zonder jou bestaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Jij bent de zon en ik de maan
— Liselore Gerritsen; ingezonden door San Nevelsteen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je vocht voor wat je waard was
en dat was heel veel...
De zon ging voor haar onder
je hart schreeuwt om een wonder
pijn.... waarom zij
verdriet.... waarom wij
geen antwoord
geen raad na dit verdwijnen
de tijd moet helen
wil de zon weer gaan schijnen
— ingezonden door Sjoukje
Al een lange tijd zijn wij je kwijt
Je was er wel en ook weer niet
Vaak deed ons dat veel verdriet
Je ging steeds verder bij ons vandaan
Tenslotte moesten wij je laten gaan
Dankbaar voor elke dag die je hebt gestreden
Niemand zal ooit weten hoeveel pijn en
verdriet je hebt geleden
Nooit klagen, maar dragen
Ondanks een "medisch wonder" en
onuitputtelijke kracht
Ging je nu heen, niet geheel onverwacht