Direct naar de inhoud

Overlijdensgedicht: ‘Wat zul jij eenzaam zijn geweest’

Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Veel zijn vergeten
van niets meer weten
Oh, wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

De tijd was gekomen
dat je moest worden opgenomen
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

Het geven van structuur in je leven
dat wilden we jou geven
Onbegrip, machteloosheid
verdriet en boosheid
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

Boos, maar ook lief kon je zijn
dan deed het ons minder pijn
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Maar gelukkig, is dat nu geweest

Lang

Meer overlijdensgedichten

Het is alweer een jaar geleden

Het is alweer een jaar geleden
wij hier, jij daar
verdriet wordt steeds meer gemis
maar de vraag blijft waarom het zo is

Bekijk

Jarenlange strijd

Jarenlange strijd
Veel tranen gestort
Eindelijk rust
Zo is het levenslot

Bekijk

Voor het eerst naar school

Voor het eerst naar school
in de klas
Voor het eerst naar zwemles
misschien...

Ik wilde dat het waar was
Ik wou dat ik het kon zien

Nog steeds voor jou een kaarsje erbij
Jij bent er geweest, nog zo klein
Maar vergeten doen we je niet....

— Petra Michelet

Bekijk

Een mensenkind wordt geboren

Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal

— ingezonden door Mariska

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten