Overlijdensgedicht: βWat zul jij eenzaam zijn geweestβ
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Veel zijn vergeten
van niets meer weten
Oh, wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
De tijd was gekomen
dat je moest worden opgenomen
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Het geven van structuur in je leven
dat wilden we jou geven
Onbegrip, machteloosheid
verdriet en boosheid
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Boos, maar ook lief kon je zijn
dan deed het ons minder pijn
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Maar gelukkig, is dat nu geweest
Meer overlijden & rouw gedichten
Kleine, fijne dingen
Kleine, fijne dingen
waarvan iedereen wist
Je huis, je tuin, je kleine meid
die je nu erg mist
Kleine, fijne dingen
nu verdreven door het leed
Op zo'n gruwelijke wijze ten einde
waardoor niemand dit vergeet
When I die and go to heaven
When I die and go to heaven
When death replaces birth
I'll recognize angels faces
Because I lived with one on earth
Iemand in mijn leven
Iemand in mijn leven
heeft me zoveel liefde gegeven
Helaas mocht deze persoon
niet meer langer leven
Ik hoop dat hij nu in goede handen is
maar dat hij ook blijft onthouden dat
ik hem ontzettend mis!
— ingezonden door Esther
Zomaar uit ons midden
Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
de tijd was gekomen
een onmogelijke strijd
zomaar ineens
kon zijn hart het niet aan
zomaar ineens
is hij bij ons vandaan
zoveel vragen
tollend in ons hoofd
zoveel dingen
wat jij had beloofd
helaas was de tijd gekomen
— Elycia