Overlijdensgedicht: ‘Wanneer ik morgen doodga’
Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had
Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...
— Hans Andreus
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Hier staan we dan allemaal samen op jouw
eindstation
wachtend op de trein waarmee je terug zal
keren
maar we beseffen steeds meer en meer
dat dat nooit zal gebeuren
met pijn in ons hart
en duizenden mooie herinneringen
moeten we je laten gaan
maar weet dat je in ons hart
altijd blijft voortbestaan
Lieve Giovanni
Jij bent voor ons
het warme lentezonnetje
dat ook door donkere wolken
de warmte op ons straalt
Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee