Overlijdensgedicht: ‘Wanneer ik morgen doodga’
Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had
Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...
— Hans Andreus
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed
Lieve Jesse
's Morgens naar het ziekenhuis vol van geluk
even later de realiteit: je leven is stuk
Zo dichtbij en toch zo ver weg
zo trots op Yvonne en mijn mannen
Lester en ik hadden zo graag met je willen
voetballen
Dag klein "halfie", het ga je goed
Papa
— Jeroen Half
Midden in de nacht zagen wij jou stralen
Hoog in de lucht kwam jouw schittering naar
beneden dalen
Een klein stipje, zo erg ver
De mooiste ster die wij zagen staan
Allemaal kleinere stipjes er omheen
Maar jouw ster helder verlicht door de maan
Wij kijken nu elke nacht naar boven, hoog in
de lucht, dicht bij de maan
Dan zullen we aan je denken
Die ster is van een dapper ventje
Hij zal altijd voortbestaan
— Gerty Tiggelman; ter nagedachtenis aan Wessel
Er vloeien tranen in ons hart
Zowel van vreugde als van smart...
Een jongen, Colin, kerngezond
Een meisje, Alison, wat helaas de weg niet
vond
Zij zijn 1 en toch apart
Alison leeft verder in ons hart...
— ingezonden door Bianca van Well