Overlijdensgedicht: ‘Wanneer ik morgen doodga’
Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had
Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...
— Hans Andreus
Meer overlijdensgedichten
Leef
Leef
Met wie je hier op aarde zwerft
En als je onderweg vriendschap verwerft
Dan blijf je leven
Zelfs als je sterft
Een lieve moeder
Een lieve moeder, zorgzaam en ook sterk
Stond altijd klaar, verzette bergen werk
Wat blijft is de herinnering
Vol warmte, dankbaarheid, waardering
Al die lange, lange jaren
Al die lange, lange jaren
bracht jij bloemen voor mij mee:
rozen, tulpen en narcissen
af en toe een orchidee
Je wist: ik vond dat altijd
zo fleurig in de kamer staan
en regelmatig, elke week haast
kwam jij met nieuwe bloemen aan
Nu koop ik zelf die bloemen
en kijk ik in de kamer rond
besef ik dat 'k niet vaak genoeg
gezegd heb hoe bijzonder ik dat vond
Dank je wel voor al die bloemen
dank je voor die kleurenpracht
Ik hoop dat al die mooie bloemen
de pijn om jou wat meer verzacht
— Tilly Hendriks
Wie samen naar de zon kijkt
Wie samen naar de zon kijkt
moet ook samen door de regen kunnen gaan
— ingezonden door Chris
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht