Ik weet niet waar je woont
misschien boven in de wolken
vast heel dicht bij de zon
God, papa komt eraan
veel te plotseling getorven
voorgoed bij ons vandaan
Doe voor hem open, God
want wij blijven hier achter
wij kunnen niets meer doen
God, papa komt eraan
wil jij hem goed ontvangen
je armen om hem heenslaan?
Hij houdt veel van grapjes maken
van voetballen, van vogeltjes
en ook van mooie auto's
nu werd hij erg gewond
God, papa komt eraan
wil jij goed voor hem zorgen?
Kan ik daar van op aan?
Overlijdensgedichten – pagina 4
Hoe is het met jou zou ik wel willen weten
Is het zo dat jij me steeds kan zien
Kun je mij dan af en toe helpen
Ik weet niet waaraan ik dit verdien
Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Hoeveel ik van je hou
Zoveel vragen zitten in mijn hoofd
Alleen bestemd voor jou
Ik wou dat jij nog even praten kon
Want dan vroeg ik jou om raad
Hoelang duurt het nog dat deze pijn
Voor altijd over gaat
Kon ik af en toe nog maar een keertje vragen
Hoe ik met mijn leven om moet gaan
Jij wist altijd goed de weg te wijzen
Hoe ik mij er doorheen moest slaan
Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Ik wou.........
— Henk Damen; ingezonden door Sylvana
Je bent steeds
zo onbegrijpelijk
moedig geweest
je lichaam krachteloos
een gebroken riet
in de vensters van je ziel
lees ik
eindeloos verdriet
Woorden
schieten hopeloos tekort
slechts tranen
in stilte geschreid
verzachten soms
de bitterheid
om alles
wat je hier moet missen
Ik weet
geen antwoord
op je vragen
maar er is Eén
die eens
alle tranen
van je ogen wil wissen
De laatste reis
Een stormwind ruist in zijn oren
wanneer hij gepord wordt voor de laatste reis
een donkere nacht als nooit tevoren
omfloerst z'n schip in mistig grijs
Hij ordent koers en snelheid
maar antwoorden doet er geen
de laatste reis naar de eeuwigheid
die maakt de mens alleen
Hij vindt de weg naar buiten
en op zoek naar de uiterton
ziet hij door de beslagen ruiten
het dovend vuur van de levensbron
Hij weet dat hij goed op koers ligt
en geeft nog éénmaal volle kracht
hij houdt het oog op het stervend licht
het dooft, hij heeft de reis volbracht
Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel
Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel
De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets
De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven
Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan
Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht
Je ging
en nam je glimlach mee
ver buiten ons bereik
Maar soms
denken wij hem nog te zien
als wij in het zonlicht kijken
Je ging
en nam je glimlach mee
we missen hem elke dag
Maar gisteren
hervonden we hem
toen wij een vlinder zagen
Je ging
en nam je glimlach mee
Maar in veel kleine dingen
zien wij steeds
jouw glimlach weer
dat zijn herinneringen
— ingezonden door Regina
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan
Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed
Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis
Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan
Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed
Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis
Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer
Ik ben nooit meer
naar zijn graf gegaan
Is dat een schande? Nee
ik voel het anders
Ik weet zeker
dat ik hem niet vind
op dat kerkhofje daar
in de koude wind
Maar wel voel ik
zijn aanwezigheid
waar we samen waren
in die oude tijd
Dikwijls is het
of hij naast me gaat
of ik hem spreken kan
vragen kan om raad
Ik vind dat hij het
dichtste bij me is
als ik troost behoef
in mijn droefenis
Maar is er een dag eens
mooi en goed geweest
juist dan mis ik hem
mis ik hem het meest
— ingezonden door Jeanne
Ik kan mijn emoties niet kwijt hier
daarom maak ik voor jou een gedicht op papier
Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven
waarom mocht jij niet langer bij mij blijven
Jouw sterven is zo
moeilijk te begrijpen
afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo ontzettend zeer
Ons broer en zus
zijn behoort tot het verleden
want jij bent plots uit dit leven gegleden
Ik werd soms gek van verdriet
stoppen met huilen ging haast niet
Jij hebt extra
kleur aan mijn leven gegeven
waarom mocht jij niet langer blijven leven
Ik had je nog zoveel willen zeggen
misschien ook nog iets uit willen leggen
Maar ik weet zeker
er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Ik moet verder, dat is waar
maar dit alles valt mij zwaar
Wat is tijd, ik ben
je kwijt
je was te jong, nog niet voorbereid
Toch is er iets dat troost mij nog het meest
ik ben er trots op dat jij mijn broer bent geweest
— Jolanda J.
Vandaag is het tijd, tijd om me te laten gaan
Ik kan het niet meer aan
Mijn ziekte vergt zoveel kracht
En neemt me in zijn macht
Al mijn geliefden om me heen
Oh, had ik maar een gebroken been
Mijn leven wordt genomen
En het ergste moet nog komen
Het moeilijkste is het afscheid nemen van
iedereen
Daar komen mijn geliefden niet overheen
Nu is dat moment daar
Was het maar niet waar
Ik kijk jullie aan en zeg het is tijd om te gaan
Ik kan het echt niet meer aan
Een laatste omhelzing, een laatste kus
Dit was het dus
Het is het beste zo, nu heb je geen pijn meer
We zullen altijd van je houden en aan je
denken keer op keer
Je zult stralen als een ster in de blauwe lucht
En op ons neerkijken met een zucht
Je wilde ons niet achterlaten
Al je familie, kennissen en maten
Maar je moest
En dat heeft een stukje van ons leven verwoest
We zullen altijd van je blijven houden en aan
je denken
En je daarboven alle liefde schenken
Tot over een paar jaar
Dan zijn we weer bij elkaar
— Marjolijn Wijnstra
Deze woorden zijn alleen voor jou
Voor een vechter
Voor een optimist
Voor een levensgenieter
Voor een man die geen moment
meer mist
Deze woorden zijn
alleen voor jou
Al heb je maar een half woord nodig
Uit respect
Uit liefde
Uit gevoel voor jou
Is eigenlijk elk woord overbodig
Deze woorden
Deze zinnen
Deze gevoelens
Ze zijn alleen voor jou
Want jij bent mijn voorbeeld
Mijn trots, waar ik van hou
Ik geloof niet in
afscheid
En al zal de dood ons scheiden
Jij blijft in mij bestaan
Dus leef maar rustig verder
Wij zullen altijd samen verder gaan
— Jaap Bertens; ingezonden door San Nevelsteen