Overlijdensgedicht: ‘Ik kan mijn emoties niet kwijt hier’
Ik kan mijn emoties niet kwijt hier
daarom maak ik voor jou een gedicht op papier
Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven
waarom mocht jij niet langer bij mij blijven
Jouw sterven is zo
moeilijk te begrijpen
afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo ontzettend zeer
Ons broer en zus
zijn behoort tot het verleden
want jij bent plots uit dit leven gegleden
Ik werd soms gek van verdriet
stoppen met huilen ging haast niet
Jij hebt extra
kleur aan mijn leven gegeven
waarom mocht jij niet langer blijven leven
Ik had je nog zoveel willen zeggen
misschien ook nog iets uit willen leggen
Maar ik weet zeker
er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Ik moet verder, dat is waar
maar dit alles valt mij zwaar
Wat is tijd, ik ben
je kwijt
je was te jong, nog niet voorbereid
Toch is er iets dat troost mij nog het meest
ik ben er trots op dat jij mijn broer bent geweest
— Jolanda J.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Een leven is een zijden draad
Een ieder weet dat ooit het draadje
breken gaat
De zon zal voor je stralen
aan de andere kant
Hij is je komen halen
wees vrij en laat je leiden
door Zijn hand
— ingezonden door Ineke Bakker
Een dierbare dode
met bloemen gedenken
is aan de levende
vriendschap schenken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn