Overlijdensgedicht: ‘Jij zonder gezicht’
Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel
Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel
De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets
De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven
Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan
Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent
Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom ik?
Waarom jij?
Waarom mijn ouders?
Waarom zijn er zoveel vragen
die niet te begrijpen zijn?
Een kaarsje
Ik brand er steeds weer één
Een kaarsje voor het leven
Een kaarsje voor iedereen
Zo blijft de vlam waken
Over ons en over hen
Die ons reeds hebben verlaten
Zo weet een ieder waar ik ben...
Een herinnering in liefde
is een herinnering voor altijd