Overlijdensgedicht kind: ‘Als ik omhoog kijk’
Voor Jaimy
Als ik omhoog kijk
en alle sterren aan de hemel zie staan
weet ik zeker
jij bent niet ver bij ons vandaan
Ik mis je
en wil weten waar je bent
zou je toch wel weten
hoe erg ik je mis?
Samen lachen
knuffelen en zingen
dat is wat ik zo mis
die gewone, maar o zo speciale dingen
Ik droom vaak over je
en zie dan vlak naast de maan
een heel bijzondere ster
aan de hemel staan
Het helpt mij als ik denk
dat mijn dromen werkelijkheid zijn
ook al weet ik
dat jij nooit meer echt bij ons kunt zijn
Toch kijk ik omhoog
en weet, je bent niet ver
kijk ik naar dat lichtpuntje
kijk ik naar die ene bijzondere ster...
Die ster is onze Jaimy Sebastiaan
Meer gedichten bij het overlijden van een kind
Een pas ontloken bloem die al geurt
Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!
Tranen van verdriet vullen onze ogen
Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we één ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart
Je had al een plekje in ons hart veroverd
Je had al een plekje in ons hart veroverd
de gedachten aan jou had ons al maanden
betoverd
Waarom mocht jij, lieve Jordy, niet met ons
leven
het is hard en verdrietig om je af te moeten
geven
Je zult altijd in onze gedachten zijn
heel mooi, lief en o zo ontzettend klein
Slaap zacht, lieve zoon
Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn
buik
en bedenk leven daar waar nu leegte is
Ik kan bijna voelen hoe het zou zijn
en probeer te vergeten dat ik het zo mis
Een verlangen naar iets dat ik nooit heb gehad
een warmte van binnen, kwetsbaar en pril
Ik open mijn ogen en voel het verdriet
dat ik klaar ben voor iets dat mijn lichaam niet
wil
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je kind
- Gedicht