Overlijdensgedichten – pagina 4

Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind

— M. Vasalis

Ik zie vogels hoog in de lucht
Ze vliegen daar zo vrij
Zonder angst, zonder pijn
Nu mag jij één van de vogels zijn

— S. van der Linde

Veilig in Jezus' armen
Veilig aan Jezus' hart
Daar, in Zijn teer erbarmen
Daar rust mijn ziel van smart

In je hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
en die daar blijven wonen
ook als ze er niet meer zijn

— ingezonden door Sjoukje

Toen zijn leven geen toekomst meer had
is hij dapper weggevlogen

— ingezonden door Silvia Hilverts

Er is zoveel te vragen
Er is zoveel verdriet
Het leed der wereld dragen
Kan ik als mens toch niet

Een lieve moeder, zorgzaam en ook sterk
Stond altijd klaar, verzette bergen werk
Wat blijft is de herinnering
Vol warmte, dankbaarheid, waardering

Er is een schakel
die de dood niet kan verbreken
Liefde en herinnering
leven altijd voort

Als achterom kijken je pijn doet
En vooruitblikken je bang maakt
Kijk dan naar boven
En ik zal er zijn

Veel te vroeg is ze bij ons weggegaan
Maar als de Engel die zij al was
Zal zij voortbestaan...

Als de dood wordt doorgeknipt
Voel je pas de diepte van verbonden zijn
Als de draad wordt doorgeknipt
Voel je pas de pijn van gewond en alleen te zijn

Onsterfelijkheid ligt niet
in de dingen die je nalaat
maar in de mensen die
door jouw leven zijn beroerd

Treur niet, glimlach, er was, er is, er zal zijn
zoveel moois om te genieten, om blij te zijn
Er is te weinig tijd
Glimlach

Een sterke vrouw, die alle tegenslagen
en hindernissen op haar levenspad
met moed en opgewektheid tegen trad
en die de strijd in Gods kracht durfde te wagen

De dood is het wakker worden
uit de dromen van de nacht
De ziel vindt zijn weg
naar het licht terug

— Nari