Overlijdensgedichtje: ‘Een lieve moeder’

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk

Al vijf lange jaren zonder jou
Waarom moest dit nou gebeuren?
Wij hadden verder met jou willen leven
Mijn kleinste meisje, onze zus
Nooit, nee nooit ben jij uit onze gedachten
Missen doen wij jou steeds meer
Men zegt: verdriet dat slijt
Maar weet men ook wanneer?

Hij heeft zijn strijd gestreden
De wereld werd steeds kleiner om hem heen
Hoe hij in stilte heeft geleden
Weet niemand..... hij alleen

Vol van liefde was jouw leven
Van het leed kreeg jij je deel
Nu is het lijden dan verdreven
Maar we missen jou zoveel

— ingezonden door Gerarda Willems