Overlijdensgedichtje: ‘In je hart wonen mensen’
In je hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
en die daar blijven wonen
ook als ze er niet meer zijn
— ingezonden door Sjoukje
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Het is nu één jaar geleden
een jaar is nu voorbij
die tijd dat hij voor zijn leven heeft gestreden
is als de dag van gisteren voor mij
Hij moest de strijd opgeven
ook al wilde hij dat niet
hij mocht niet verder leven
dat deed mij veel verdriet
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Opgewekt en zorgzaam, nooit vragend
nimmer klagend, altijd stil dragend
Moedig ging je door, steeds weer
tot op het laatste moment
het wilde niet meer
Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe
Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd
— Peter van Lierop