Overlijdensgedicht: ‘Toen zijn leven geen toekomst meer had’

We zijn bedroefd, maar treuren niet
Geestelijk bent u tot het einde bij ons
gebleven
Een voorbeeld hebt u ons meegegeven
Warme en dankbare herinneringen blijven
bestaan
Mama, u heeft het goed gedaan

Een sterretje aan de hemel is verlicht
Het sterretje is alleen op jou gericht
Heb je pijn of verdriet
Kijk dan naar boven, want verdwijnen doe ik
niet
Ik fonkel je 's avonds tegemoet en geef
je voor het slapen gaan een lieve groet

— ingezonden door Wilma Kuipers

Ons kind
hij blijft met ons leven
Ons kind
hij is met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag verhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Ons kind
hij wordt niet vergeten
Ons kind
is in een ander weten
In de hemel mag hij wonen
daar waar geen pijn kan komen
Ons kind
is in het licht, is vrij

Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon

Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal