Overlijdensgedichtje: ‘Als achterom kijken je pijn doet’

Stil ben je van ons heengegaan
je hebt altijd voor ons klaargestaan
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven
zo was je hele leven
je was een schat voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen

Dan voel ik op mijn lippen
die goedheid als een avondzoen
't is goed in 't eigen hart te kijken
en zó haar ogen toe te doen

Wanneer het leven lijden wordt
is sterven een verlossing
en nu is alles dan voorbij
bij ons is slechts de smart
je bent niet meer aan onze zij
maar wel voor altijd in ons hart

Bloemen voor jou

Telkens ga ik naar jouw plekje
zo'n twintig meter achter het hekje
waar jij te rusten werd gelegd

Steeds weer die pijn om jou
verdriet dat nooit zal tanen
want de weg naar jouw graf
is geplaveid met tranen

En daarom zet ik bloemen neer
steeds opnieuw en telkens weer
ik kan het nog altijd niet geloven
maar hier.... zie ik jou nooit weer

— ingezonden door Heidi Geys