Overlijdensgedichtje: βEr is zoveel te vragenβ
Er is zoveel te vragen
Er is zoveel verdriet
Het leed der wereld dragen
Kan ik als mens toch niet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen
en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering
Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten
Ik weet, hij is niet meer
maar begrijpen doe ik het niet
waarom kwam hij niet weer
toen hij ons hier achterliet
Het gebeurde te snel
hij ging te vroeg
ik heb je nodig
we hadden nog zoveel voor de boeg
Kleine, fijne dingen
waarvan iedereen wist
Je huis, je tuin, je kleine meid
die je nu erg mist
Kleine, fijne dingen
nu verdreven door het leed
Op zo'n gruwelijke wijze ten einde
waardoor niemand dit vergeet
Heel onverwacht
maar met alles erop en eraan
ben je van ons heengegaan
Je hebt dapper gevochten
maar je kans was zo klein
Wij zijn toch heel erg trots
dat we jouw papa en mama mogen zijn