Overlijdensgedichtje: ‘Onsterfelijkheid ligt niet’
Onsterfelijkheid ligt niet
in de dingen die je nalaat
maar in de mensen die
door jouw leven zijn beroerd
Meer overlijdensgedichten
Je wandelt naar de maan
Je wandelt naar de maan
naar de zon
naar de sterren
je hand heb ik zachtjes
los moeten laten
met zoveel pijn
laat ik je gaan
Wanneer het leven lijden wordt
Wanneer het leven lijden wordt
is sterven een verlossing
en nu is alles dan voorbij
bij ons is slechts de smart
je bent niet meer aan onze zij
maar wel voor altijd in ons hart
De Brug
De Brug
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik ben zo bang om daar alleen te staan
Als wij daar zijn, ga niet direct terug
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na
dan voel ik me veilig en vertrouwd
Breng jij mij op weg tot aan de brug
ik heb geen idee hoe diep het water is
De overkant lijkt mij zo ver
je kunt de oever hier niet zien
Zover het oog reikt, zie ik mist
ik twijfel aan het verder gaan
Je angst voor de dood
is als je angst voor het leven
Het nieuwe lijkt te groot
om het oude op te geven
In de diepte van je verlangen
ligt de kennis van het nieuwe leven
Zoals de vlinder al weet van het vliegen
in zijn donkere cocon
Breng jij mij op weg tot aan de brug
en ga dan niet vlug terug
Zwaai me na, als ik er over ga
een heel klein duwtje in mijn rug
Is alles wat ik nog verlang van jou
Ik ga nu gauw
want het begin is reeds in zicht:
ik voel de warmte van een licht
— ingezonden door Jennifer Schröder
Je was al in ons hart
Lieve Miquel
Je was al in ons hart
En in onze dromen
We hadden zoveel plannen
Voor als jij zou komen
Maar toch werd je ons ontnomen
Maar in ons hart blijf je altijd wonen
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht