Overlijdensgedichtje: ‘Er is een schakel’

De ene mens leeft maar een jaar of zeven
de ander honderd en geen centje pijn
Soms als ik nadenk over het leven
denk ik, wat kan het toch oneerlijk zijn

Geschreven voor eeuwig
zo blijft de naam
die gekend en genoemd
zal blijven bestaan

— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens

Rozen als afscheid
rozen vol rouw
Rozen vol liefde
enkel voor jou
Zorgvuldig uitgekozen
als blijk van dank
voor jouw bestaan
waarin wij een eindje
mee mochten gaan

— ingezonden door Gerarda Willems

Eens waren er voetjes
die schopten
en beentjes die trapten in mij

Eens waren er handjes
die klopten
maar dat is voor altijd voorbij