Adoptiegedichtjes – pagina 4

Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!

— Ina Sipkes de Smit

Houden van is niet gebonden aan grenzen
Houden van is de verbondenheid
tussen mensen

Wilt u zich allen verheugen met mij
Want ik ben zo gelukkig en zo blij
Nu kan ik weer "ja" zeggen tegen het leven
Want Jezuke heeft mij een moeder gegeven
En een vader die voor mij zorgen gaat
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Voortaan zijn al mijn kinderleed en zorgen
Veilig in hun hart geborgen

Ook jij kwam uit dat verre land
waar wij een stukje van onszelf verloren
Jij gaf net als je broertje je kleine hand
zodat wij voor altijd bij elkaar mogen horen

Zolang de aarde kinderen geeft
die morgen moeten sterven
teveel zijn in hun eigen land
zullen zij hun namen kerven
in het hart van een vreemde
een laatste uitgestrekte hand

Kleine vogel van jade
geschenk uit de hemel
geland in ons hart
strijk neer in ons huis
daar is een plek voor jou
want ieder kind
van IJssel tot Yangtse
heeft ouder-armen nodig
en onze armen komen kind te kort

Na lang wachten en veel geduld
wordt onze grootste wens vervuld
al ben je niet uit ons geboren
toch zul jij nu bij ons horen
een dochter, nu nog zo klein
wij zijn dolgelukkig
jouw papa en mama te mogen zijn

Het is geen vleselijke band
je komt vanuit een heel ver land
Je huidje bruin, je haren zwart
meteen sloten we je in ons hart
Je was zo klein, een week of wat
had amper liefde nog gehad
Je moeder kon niet voor je zorgen
bij niemand was je echt geborgen
Nu ben je hier, onze kleine schat
hebben we ooit een kind zo lief gehad

Donkere haartjes op zijn kruin
de huidskleur een beetje bruin
Indonesië
het land waar hij is geboren
Maar vanaf nu
zal hij altijd bij ons horen

Twee donkere ogen
een klein gezicht
Zoekend naar liefde
zoekend naar licht
Een kind vraagt om geborgenheid
een toekomst zonder eenzaamheid
Toe, geef ons je kleine hand
kom met ons mee uit dat verre land
Onze liefde is er speciaal voor jou
de deur staat open, kom maar gauw

Ik droomde mij "kinderen", een huis, een gezin
Dochters en zonen, zo vrolijk en blij:
En ze kwamen tot leven in mijn hart, in mijn
dromen

Ik droom van het kind, dat groeide in mij
Die droom, die is uitgekomen!
Ik droom van zijn leven, zijn toekomst, zijn
dromen

Ik droom van die
jaren vol hopen, verlangen;
Naar een kindje erbij, dat zo welkom zou zijn
Van die jaren vol eindeloos wachten en pijn
Ik droomde het kind, dat maar niet wilde
komen
En het groeide en groeide in mijn hart en mijn
dromen

Ik droom van het
kind, dat geen toekomst meer heeft
En dat toch op de wereld mocht komen
Ik droom van het kind, dat geen moeder meer
heeft
Want zij heeft het af moeten staan
Ik denk aan die moeder die, ondanks alles, dit kind tweemaal de kans gaf
op leven
Die de moed had het niet bij het huisvuil te
gooien
Of achter te laten in een doos langs de weg
Het niet afstond aan wanhoop of dood
maar het afstond aan de toekomst, het Leven!

Ik droom van de
kinderen, die ik zo toch nog
kreeg
En zie ze groeien in mijn huis en mijn hart en
mijn dromen
Zo "eigen" als "eigen" maar enigszins is
In liefde verwacht en gekregen

En als ik dan hier voor mij uit zit te dromen
En kijk naar mijn drietal, hoe gezegend het is
Trekt nóg weer een kind aan mijn hart en mijn
dromen....

Maar dit keer zal
't blijven bij dromen alleen:
Wij zijn naar de wet al te oud
En zo rest mij: die kinderen, die zonder
toekomst alléén,
Zoeken en wachten en bidden en dromen
Tot leven te dromen in de harten en dromen
van mensen als jij
Waar ze leven en groeien en wachten en hopen
Tot iemand ze roept en zegt: "Jij hoort bij
mij!"

Wachten op jou
het duurde zo lang
we droegen je in ons hart
heel wat langer dan veertig weken

Jouw land zal altijd bij ons leven horen
voor altijd ons kind
ook al ben je niet uit ons geboren

Een groot geschenk
toch nog zo klein
geen bezit
maar voor jou willen we er zijn
In Taiwan geboren
je eerste dagen in een kindertehuis
mag je nu bij ons gaan horen
geven wij jou hier een thuis

Nu je er eindelijk bent zijn wij heel gelukkig
je hoofdje, je handjes, voetjes klein
je ziet nog weinig, verstaat geen woorden
maar voelt misschien dat wij er zijn
om je te dragen op onze armen
om je jouw weg te laten gaan
je haard te zijn om aan te warmen
om, als je het wilt, naast je te staan

Wij zijn erg blij en gelukkig
dat uit een ver land is gekomen
een kindje, wij hebben het bij ons genomen
het leven met hem ligt in onze hand
samen in het nieuwe vaderland