Adoptie gedicht: ‘Ook jij kwam uit dat verre land’

Jij lief kind
verlangd, verwacht
die nu de dag inkijkt
met donker zwarte ogen
vind hier je thuis
verdriet en lach
en vrienden
heel je leven

Twee vleugels en een bolle buik
Een motor en veel ramen
Een vliegtuig bracht jou naar ons toe
Nu zijn we eindelijk samen!

— Sonja van Arem

Plotseling een ster
en opeens ook twee
en voor we het wisten
straalde de hemel mee

Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren