Adoptie gedicht: ‘Ik droomde’
Ik droomde mij "kinderen", een huis, een gezin
Dochters en zonen, zo vrolijk en blij:
En ze kwamen tot leven in mijn hart, in mijn
dromen
Ik droom van het kind, dat groeide in mij
Die droom, die is uitgekomen!
Ik droom van zijn leven, zijn toekomst, zijn
dromen
Ik droom van die
jaren vol hopen, verlangen;
Naar een kindje erbij, dat zo welkom zou zijn
Van die jaren vol eindeloos wachten en pijn
Ik droomde het kind, dat maar niet wilde
komen
En het groeide en groeide in mijn hart en mijn
dromen
Ik droom van het
kind, dat geen toekomst meer heeft
En dat toch op de wereld mocht komen
Ik droom van het kind, dat geen moeder meer
heeft
Want zij heeft het af moeten staan
Ik denk aan die moeder die, ondanks alles, dit kind tweemaal de kans gaf
op leven
Die de moed had het niet bij het huisvuil te
gooien
Of achter te laten in een doos langs de weg
Het niet afstond aan wanhoop of dood
maar het afstond aan de toekomst, het Leven!
Ik droom van de
kinderen, die ik zo toch nog
kreeg
En zie ze groeien in mijn huis en mijn hart en
mijn dromen
Zo "eigen" als "eigen" maar enigszins is
In liefde verwacht en gekregen
En als ik dan hier voor mij uit zit te dromen
En kijk naar mijn drietal, hoe gezegend het is
Trekt nóg weer een kind aan mijn hart en mijn
dromen....
Maar dit keer zal
't blijven bij dromen alleen:
Wij zijn naar de wet al te oud
En zo rest mij: die kinderen, die zonder
toekomst alléén,
Zoeken en wachten en bidden en dromen
Tot leven te dromen in de harten en dromen
van mensen als jij
Waar ze leven en groeien en wachten en hopen
Tot iemand ze roept en zegt: "Jij hoort bij
mij!"
Meer adoptiegedichtjes
Het is geen biologische band
Het is geen biologische band
je komt vanuit een heel ver land
Je ogen donker, je haren zwart
meteen sloten wij je in ons hart
Je moeder kon je niet verzorgen
bij niemand was je echt geborgen
Wij weten dat je in ons gezin past
geef ons je hand, wij houden je vast
God begint met lief te hebben
God begint met lief te hebben
legt Zijn zegen op dit kind
dat zal leven in een wereld
waar het zoveel vragen vindt
Als geluk en vrede breken
in de dagelijkse sleur
als de weg schijnt dood te lopen
is er steeds een open deur
Als het kind gaat vragen stellen
naar de zin, de achtergrond
geeft U dan zelf dan antwoord Here
aan dit kind van Uw verbond
Laat het U toch mogen zoeken
als het naar de toekomst vraagt
als 't verleden al de schaduw
van veel schuld en onmacht draagt
Dat het U toch lief mag hebben
dit, door U gezegend kind
dat mag leven in een wereld
waar het U als Vader vindt
Jouw foto
Jouw foto
jouw naam
daar was je
ineens
in ons bestaan
zo klein
zo lief
zó bijzonder
nu zijn we
eindelijk samen
thuis
kind je bent
een wonder
— Karin van Lochem
Nooit was ik zo gelukkig als op deze dag
Nooit was ik zo gelukkig als op deze dag
Nu ik papa en mama zeggen mag
Weet u waar ik zo trots op ben
Op mijn naam die ik nu ken
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Geboorte
- Adoptie
- Gedicht