Geboortegedichtje: ‘Schuchter spreken van verwachten’

Binnen was het warm en veilig
maar toch heb ik mijn stekkie verlaten
want ik wilde wel eens zien
wie er zo vaak tegen me praatten

Omdat ik zelf nog niets kan zeggen
vertaal ik m'n gevoelens met een lach of traan
nog zonder een woord te kunnen spreken
weet ik dat ze mij verstaan

Een wonder uit liefde
een vreugdevol geschenk
we willen je helpen
met al je stappen
een goed mens te zijn

Wat ben je nog breekbaar
wat ben je nog teer
Jouw kleine lijfje
het ontroerde ons zeer
Jouw innerlijk ligt nog verborgen
tot een verwachtingsvolle "morgen"

— Marit van Dijk-Boelhouwer

Geboren in de morgen
nog helemaal zonder zorgen
we kijken naar jou en hopen zacht
dat heel de toekomst naar jou lacht