Geboortegedichtje: ‘Na 277 dagen in mama's buik te spartelen’

Donkere haartjes op je kruin
Je huidskleur een beetje bruin
Twee culturen, een beetje van allebei
Een wereldkindje, dat ben jij!

40 weken wachten vond ik iets te lang
Zelfs mama hield mij niet meer in bedwang
Na ruim 34 weken had ik het bekeken
Ik ben kerngezond maar nog wel iets te klein
Om mij te bewonderen
moet je voorlopig in het ziekenhuis zijn

Op een leuke en liefdevolle wijze samengesteld
Werd ik vanaf m'n eerste splitsing zalig verwend
Zalig bij mama met onze pa zijn hand er bovenop
Alleen maar groeien, van niets tot een erwtendop

Voor jou een gouden zonnetje
voor jou een zilveren maan
en een pad vol rode rozen
waarover je voetjes gaan