Adoptiegedichtje: ‘Na al die jaren van hopen’

Zo welkom, zo gewenst
dit kindje
met een onuitwisbaar verleden
ontvangen om lief te hebben
Dit kindje
geen bloed van ons bloed
maar van dezelfde Vader

Een naam, een foto
een kleine jongen
nog zo ver, maar wel bemind
niet onder maar in ons hart gegroeid
wees welkom, ons langverwachte kind

In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud

Jouw foto
jouw naam
daar was je
ineens
in ons bestaan
zo klein
zo lief
zó bijzonder
nu zijn we
eindelijk samen
thuis
kind je bent
een wonder

— Karin van Lochem