Adoptiegedicht: ‘Hopen en wachten’
Hopen en wachten
jaren van trachten
eindelijk gekomen
kind onzer dromen
uit ons lichaam niet ontstaan
voortaan de kern van ons bestaan
in ons hart reeds lang thuis
nu ook welkom in ons huis
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Je leven is begonnen in een land hier ver
vandaan
En niemand kan voorspellen hoe jouw leven
verder zal gaan
Maar één ding moet je weten, al ben je nu nog
klein
Toch mag je nooit vergeten dat wij er altijd
voor jou zijn
— Anja van Oenen-Westerman
Blij dat wij hem hebben meegebracht
een olifantsdracht
zo lang hebben wij op dit kindje gewacht
Te ver van ons vandaan
maar vanaf het allereerste begin
was jij een deel van ons bestaan
Je bent er werkelijk kind
weet dat waar je ook zult zijn
je door ons wordt bemind
Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!
— Ina Sipkes de Smit