Je bent er niet meer
het is voorbij
al wat je deed
dat was voor mij
Voor jou is nu de strijd gestreden
maar in mijn hart
bewaar ik het verleden
Overlijdensgedichten – pagina 2
Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen
Je verleden bestond uit werken en een groot
besef van plicht
dit alles bepaalde steeds weer jouw gezicht
Je was een man van weinig woorden
herkenbaar voor hen die echt bij je hoorden
Een vriend, oprecht, waar je altijd op kon
bouwen
jouw woord gaf ons een grenzeloos vertrouwen
Bescheidenheid stond in het vaandel van je
leven
liefde en vriendschap, dat is wat je altijd hebt
gegeven
De vlinders zijn gevlogen
Zij zijn weer eindelijk thuis
Ver voorbij de regenbogen
passeerden zij die "sluis"
Die "sluis" tussen de hemel en de aarde
daar zweefden zij samen doorheen
Dat heeft zoveel waarde
zij zijn nooit meer alleen
Waarom al dat vechten
waarom al die pijn
Je wilde hier niet weg
je wilde bij ons zijn
De strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht
Je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht
— Ria Schut-Diks
Daar staat de ronde regenboog
zo trots, zo koninklijk en hoog
Hij buigt om heel de aarde heen
die is opeens niet meer alleen
Maar in een grote arm gevangen
met al haar zorg, al haar verlangen
En alle mensen blijven staan
en zien de mooie hemel staan
En alle mensen denken even
hoe goed het is te mogen leven
Do not stand at my grave and weep
I am not there, I do not sleep
I am a thousand winds that blow
I am the diamond glints on snow
I am the sunlight on ripened grain
I am the gentle autumn rain
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
of quiet birds in circled flight
I am the soft stars that shine at night
Do not stand at my grave and cry
I am not there - I did not die
Plotseling ging je heen
Nu ben ik alleen
Onuitsprekelijk verdriet
Vergeten zal ik je niet
Nooit de moed opgeven
ook al is het soms zwaar
De kracht om verder te leven
zeker met en voor elkaar!
Daarom hebben wij
die handen en die armen
Om als het koud wordt rond het hart
elkaar te verwarmen
Kijk naar het heden
het is je leven
je leeft Vandaag
in deze korte spanne tijds
ligt al het wezenlijke
van ons bestaan:
de vreugde van groei
de luister van leven
de glorie van kunnen
Want Gister is herinnering
en Morgen slechts een beeld
Maar echt geleefd Vandaag
maakt elk Gisteren
tot een mooie herinnering
en elk Morgen
tot een beeld van hoop
Kijk dus goed naar de dag van Vandaag
Ik heb het leven liefgehad
zo omarm ik ook het eeuwige
wie mij liefheeft, heeft ook het leven lief
heb verdriet, maar vindt het plezier weer terug
alleen om mij dat plezier te doen
Heer, sla uw armen om mij heen
ik ben verdrietig, mateloos alleen
want wie ik liefhad ging van mij heen
de liefde heeft niet het hoogste
maar wel het laatste woord
Dwars door de stille leegte
klinkt de echo van jouw lach
Zachtjes, van een afstand
alsof ik je daarnet nog zag
Steeds denk ik aan jouw grappen
steeds hoor ik weer jouw stem
Dan voel ik weer die leegte
omdat jij er niet meer bent
Jouw sterven is zo moeilijk te verwerken
het doet nog zoveel pijn
te moeten leven met de gedachte
dat jij nooit meer bij me zult zijn
Jouw sterven is zo moeilijk te begrijpen
afscheid nemen ging niet meer
te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo verschrikkelijk veel zeer
Ik had je nog zoveel te zeggen
nog zoveel dingen uit te leggen
maar ik weet, er komt een keer
dan zien wij elkander weer