Overlijdensgedichtje: ‘Zoals een boot heel langzaam’
Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik kan helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Pijn die een leven lang zal duren
Het had ook anders kunnen zijn...
Te veel ogen
Te veel tranen
Te veel ogen
Tranen van verdriet
Te veel ogen
Te veel vragen
En de antwoorden
Zijn er niet
— De Dijk
Een kaarsje
Ik brand er steeds weer één
Een kaarsje voor het leven
Een kaarsje voor iedereen
Zo blijft de vlam waken
Over ons en over hen
Die ons reeds hebben verlaten
Zo weet een ieder waar ik ben...
Op jouw rustplaats in de regen
houd ik mijn tranen niet meer tegen
De pijn kan ik niet meer aan
de kracht is op, ik laat me gaan
Ik sta te huilen aan jouw graf
de mooie jaren die je gaf
kunnen mij de troost niet geven
nodig, om zonder jou verder te leven
Voor jouw broer en zussen moet ik sterk zijn
in mijn strijd tegen de pijn....